វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនាបៈ
គុ. [មៈ-នា-ប៉ៈ]
ដែលជាទីពេញចិត្ត :
ដែលជាទីពេញចិត្ត :
ដែលជាទីពេញចិត្ត :
“មនាបកថា, មនាបវាចា, មនាបវាទ។”
សម្ដីជាទីពេញចិត្ត, សម្ដីពីរោះគួរឱ្យពេញចិត្ត; សម្ដីដែលបំភ្លឺឱ្យយល់ផ្លូវសុចរិត។
“”
របស់ដែលជាទីពេញចិត្ត, ទ្រព្យសំឡាញ់។
“”
វត្ថុជាទីពេញចិត្ត។
“”
(ម.ព. មនាបកថា)។
“”
(ម.ព. មនាបកថា)។
“”
សំឡេងជាទីពេញចិត្ត, សូរសព្ទពីរោះ។
“”