វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនុជប្រេម
ន. [មៈ-នុ-ជៈ-ប្រេម]
អ្នកមានសេចក្ដីសុខនឹងអ្នកដទៃ ជនដែលមានសេចក្ដីសុខចេះលើកតម្កើងមនុស្សផងគ្នា, អ្នកដែលស្រឡាញ់មនុស្សជាតិ។
អ្នកមានសេចក្ដីសុខនឹងអ្នកដទៃ ជនដែលមានសេចក្ដីសុខចេះលើកតម្កើងមនុស្សផងគ្នា, អ្នកដែលស្រឡាញ់មនុស្សជាតិ។
អ្នកមានសេចក្ដីសុខនឹងអ្នកដទៃ ជនដែលមានសេចក្ដីសុខចេះលើកតម្កើងមនុស្សផងគ្នា, អ្នកដែលស្រឡាញ់មនុស្សជាតិ។
“”