វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនុញ្ញ
គុ. [មៈ-នុញ] ឬ [មៈ-នុញ-ញៈ]
ដែលជាទីគាប់ចិត្ត, គាប់អធ្យាស្រ័យ, ល្អ, ប្រពៃ ...។
ដែលជាទីគាប់ចិត្ត, គាប់អធ្យាស្រ័យ, ល្អ, ប្រពៃ ...។
ដែលជាទីគាប់ចិត្ត, គាប់អធ្យាស្រ័យ, ល្អ, ប្រពៃ ...។
“”
ផលជាទីគាប់ចិត្ត។
“”
ភាពជាទីពេញចិត្ត, សេចក្ដីពេញចិត្ត, ការត្រូវចំណុចចិត្ត។
“”
ភោជនជាទីគាប់ចិត្ត, អាហារឆ្ងាញ់ពីសា។
“”