វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មើលងាយ
កិ. [មើល-ងាយ]
មើលឃើញថាងាយ, មើលយល់ថាងាយ គឺមើលទៅឃើញថាងាយស្ដី ងាយថា ងាយធ្វើ ជាដើម (មាក់ងាយ) :
មើលឃើញថាងាយ, មើលយល់ថាងាយ គឺមើលទៅឃើញថាងាយស្ដី ងាយថា ងាយធ្វើ ជាដើម (មាក់ងាយ) :
មើលឃើញថាងាយ, មើលយល់ថាងាយ គឺមើលទៅឃើញថាងាយស្ដី ងាយថា ងាយធ្វើ ជាដើម (មាក់ងាយ) :
“មើលងាយគេ, មើលងាយការ។”
មើលឃើញថាងាយឃើញថាថោក គឺឃើញថាមិនក្រមិនមានតម្លៃ (មាក់ងាយមាក់ថោក)។
“”