វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេឃ
[មេក]
ចំហាយដែលកើតជាទឹកអណ្ដែតឯអាកាស, ពពក :
ចំហាយដែលកើតជាទឹកអណ្ដែតឯអាកាស, ពពក :
ចំហាយដែលកើតជាទឹកអណ្ដែតឯអាកាស, ពពក :
“មេឃងងឹត, មេឃទូទឹម, មេឃមីរ។”
លំហអាកាសខាងលើដែលល្ហល្ហេវ :
“ផ្កាយពេញមេឃ។”
ចន្លោះពពក, ផ្ទៃមេឃ (ព.កា.)។
“”
ផ្ការបស់មេឃ គឺភ្លៀង (ព.កា.)។
“”
(ម.ព.មេឃបុប្ផា)។
“”
មណ្ឌលមេឃ (ជើងមេឃ)។
“”
ព័ណ៌មេឃ, សម្បុរផ្ទៃមេឃ (សំដៅមេឃប្រក្រតីដែលមានព័ណ៌ខៀវ)។
“”
សូរមេឃគ្រហឹម, ផ្គរលាន់។
“”