វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្ចត់
គុ. [ម្ចត់]
ដែលមានរសចត់ (ប្រើចំពោះតែគ្រឿងជ្រលក់និងព័ណ៌) :
ដែលមានរសចត់ (ប្រើចំពោះតែគ្រឿងជ្រលក់និងព័ណ៌) :
ដែលមានរសចត់ (ប្រើចំពោះតែគ្រឿងជ្រលក់និងព័ណ៌) :
“ទឹកម្ចត់, ព័ណ៌ម្ចត់ ទឹកជ្រលក់ដែលមានរសចត់ ឬព័ណ៌ដែលកើតអំពីការជ្រលក់ដោយទឹកចត់ ដូចយ៉ាងទឹកជ្រលក់ចីវរឬព័ណ៌ចីវររបស់ពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក (បុរាណហៅ អម្ចត់)។”