វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យឹតយោង
កិ. [យឹត-យោង]
ស្រោចស្រង់ សង្គ្រោះឱ្យបានរួចពីការក្រ, ឱ្យបានរួចពីសេចក្ដីក្រីក្រលំបាក :
ស្រោចស្រង់ សង្គ្រោះឱ្យបានរួចពីការក្រ, ឱ្យបានរួចពីសេចក្ដីក្រីក្រលំបាក :
ស្រោចស្រង់ សង្គ្រោះឱ្យបានរួចពីការក្រ, ឱ្យបានរួចពីសេចក្ដីក្រីក្រលំបាក :
“អ្នកប្រាជ្ញគួរយឹតយោងអ្នកខ្លៅ; អ្នកមានគួរយឹតយោងអ្នកក្រ; អ្នកល្អគួរយឹតយោងអ្នកអាក្រក់។”
ជេរប្រទេចផ្ដាសាបូរបាច់ ឱ្យហិនហោចឱ្យវិនាស។
“”
(ម.ព. ជេរយឹតយោង)។
“”