វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រងាន់
គុ. [រ-ងាន់]
ដែលមានរសផ្អែមខ្លាំងបណ្ដាលឱ្យទ្រាន់លំបាកលេប :
ដែលមានរសផ្អែមខ្លាំងបណ្ដាលឱ្យទ្រាន់លំបាកលេប :
ដែលមានរសផ្អែមខ្លាំងបណ្ដាលឱ្យទ្រាន់លំបាកលេប :
“ផ្អែមរងាន់។”
(ព.ប្រ.) ដែលធុញទ្រាន់រវាតថយព្យាយាម :
“រងាន់ចិត្ត ឬ ចិត្តរងាន់, រងាន់ដែ, រងាន់កម្លាំង។”