វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រងាវកក
ន. [រ-ងាវ-កក]
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ សន្តានចចាតជាសត្វឆាបជ្រមុជខ្លួនក្នុងទឹកចាប់ត្រីជាអាហារ :
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ សន្តានចចាតជាសត្វឆាបជ្រមុជខ្លួនក្នុងទឹកចាប់ត្រីជាអាហារ :
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ សន្តានចចាតជាសត្វឆាបជ្រមុជខ្លួនក្នុងទឹកចាប់ត្រីជាអាហារ :
“ថ្ងៃណាមានរងាវកកយំស៊ាន តែងតែមានភ្លៀងក្នុងថ្ងៃនោះ។”