វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រតឹង
គុណកិរិយា· adverb [រ-តឹង]
Learner aid: adverb · [រ-តឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលក្រោកព្រមគ្នាដោយអាការៈប្រញាប់ប្រញាល់ ដូចគេខឹងខ្លាំងឬព្រោះខឹងខ្លាំង :
Learner aid: adverb · [រ-តឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលក្រោកព្រមគ្នាដោយអាការៈប្រញាប់ប្រញាល់ ដូចគេខឹងខ្លាំងឬព្រោះខឹងខ្លាំង :
ដែលក្រោកព្រមគ្នាដោយអាការៈប្រញាប់ប្រញាល់ ដូចគេខឹងខ្លាំងឬព្រោះខឹងខ្លាំង :
“ស្ទុះក្រោករតឹង។”
ដែលក្រោកឡើង រតឹងព្រមគ្នាដោយចេញអាការៈតតេងរតាង។