វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លុង
កិរិយាសព្ទ· verb [លុង]
Learner aid: verb · [លុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជីកឬដាប់ឱ្យកើតជារំលុង, ជាប្រហោងធំ, ជារណ្ដៅក្អេង, ជារូង :
Learner aid: verb · [លុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជីកឬដាប់ឱ្យកើតជារំលុង, ជាប្រហោងធំ, ជារណ្ដៅក្អេង, ជារូង :
ជីកឬដាប់ឱ្យកើតជារំលុង, ជាប្រហោងធំ, ជារណ្ដៅក្អេង, ជារូង :
“លុងដី, លុងឈើ; ជីកលុង, ដាប់លុង។”