វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ខោននិយាយ
ន. [ល្ខោន-និ-យាយ]
ទម្រង់សិល្បៈដែលតួសម្ដែងនិយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នាក្នុងឆាកឬឈុតនីមួយៗនៃរឿង ដែលអមដោយភ្លេងនិងចម្រៀង :
ទម្រង់សិល្បៈដែលតួសម្ដែងនិយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នាក្នុងឆាកឬឈុតនីមួយៗនៃរឿង ដែលអមដោយភ្លេងនិងចម្រៀង :
ទម្រង់សិល្បៈដែលតួសម្ដែងនិយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នាក្នុងឆាកឬឈុតនីមួយៗនៃរឿង ដែលអមដោយភ្លេងនិងចម្រៀង :
“រឿងកុលាបប៉ៃលិននិងរឿងផ្កាស្រពោន ត្រូវបានគេរៀបចំជាឆាក ជាឈុត ដើម្បីសម្ដែងជាល្ខោននិយាយ។”