វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ខោនបាសាក់
ន. [ល្ខោន-បា-សាក់]
ទម្រង់សិល្បៈទស្សនីយភាពដែលតួសម្ដែងប្រើក្បាច់ហួនជាគោល ពោលប្រាប់ឈ្មោះតួអង្គនៃរឿងដោយខ្លួនឯង ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់មានលក្ខណៈភ្លឺផ្លេកបែបបុរាណ អមដោយតន្ត្រីបុរាណ។ ល្ខោនបាសាក់នេះយកឈ្មោះតាមស្រុកមួយ គឺស្រុកបាសាក់ ខេត្តឃ្លាំង ទល់មុខនឹងខេត្តព្រះត្រពាំងនៃទឹកដីកម្ពុជាក្រោម :
