វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ងៀងជូតអាចម៍កូន
ន. [ល្ងៀង-ជូត-អាច់-កូន]
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទពួកល្ងៀង ប៉ុន្តែដើមតូចច្រើនតែទាបៗជាងល្ងៀងស្លឹកល្វីងប្រហាត (អ្នកស្រុកខ្លះហៅល្ងៀងស្វាយ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទពួកល្ងៀង ប៉ុន្តែដើមតូចច្រើនតែទាបៗជាងល្ងៀងស្លឹកល្វីងប្រហាត (អ្នកស្រុកខ្លះហៅល្ងៀងស្វាយ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់