វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វង្វេង

កិ. [វង់-វេង]

ភ្លេចឬភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ភ័ន្តដំណើរគ្នា; ច្រឡំចាំពុំបាន; ស្រវឹងចិត្តជ្រប់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៩ ន័យ
១

ភ្លេចឬភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ភ័ន្តដំណើរគ្នា; ច្រឡំចាំពុំបាន; ស្រវឹងចិត្តជ្រប់។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ស្រវឹងកាមគុណ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

បែកមិនចួបគ្នាក្នុងវេលាដើរដំណើរ ព្រោះភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ភ័ន្តចិត្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ភ័ន្តកំណើតទៅកើតតាមយថាកម្ម ខុសបំណង។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ភ័ន្តច្រឡំទិស។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ ខុសបំណងដែលត្រូវទៅ។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

ភ័ន្តស្មារតីចាំៗភ្លេចៗ ឬបាត់ៗ ឃើញៗ។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

វង្វេងភ័ន្តស្មារតីឬភ័ន្តគំនិត, វង្វេងងេងងោង :

ឧទាហរណ៍

“ចាស់វង្វេងវង្វាន់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់