វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វចី
ន. [វៈ-ចី]
វាចា, សម្ដី, ពាក្យ។
វាចា, សម្ដី, ពាក្យ។
វាចា, សម្ដី, ពាក្យ។
“”
អំពើដែលកើតអំពីសម្ដី, ការធ្វើដោយសម្ដី។
“”
ការគោរពដោយវាចា។
“”
ការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ដោយវាចា។
“”
ទ្វារវាចា។
“”
ការបង្អោនវាចា គឺការបញ្ចេញវាចាសរសើរគុណដែលគួរគោរពឬការគោរពដោយសម្ដី។
“”
ការប្រកបអំពើដោយវាចា, ការបញ្ចេញវាចាប្រើគេឱ្យសម្រេចអំពើ។
“”
មិត្រដែលបានតែមាត់ ដែលល្អតែមាត់។
“”
(ម.ព. វចីបរមមិត្ត)។
“”
(ម.ព. វចីបណាម)។
“”
(ម.ព. វចីបយោគ)។
“”
ការបញ្ចេញវាចាឱ្យគេឮច្បាស់; ដំណើរផ្សេងសម្ដីគ្នា។
“”
ពាក្យផ្ដើម, អារម្ភកថា, ឧបន្យាសកថា។
“”
ការនាំពាក្យញុះញង់។
“”
(ម.ព. វចីសង្ហរី)។
“”
អ្នកនាំពាក្យញុះញង់។
“”
ការប្រព្រឹត្តរៀបរយដោយវាចា ការប្រើសម្ដីសុភាពរាបទាប ការប្រើវាចាស្មោះស្មើ។
“”
ការប្រព្រឹត្តល្អដោយវាចា ការស្ដីនិយាយត្រឹមត្រូវ។
“”
(បើស្ត្រីជា វចីសង្ហរិនី)។