វន្ត

ពាក្យនេះជា បច្ច័យតទ្ធិត (វន្តុ > វន្ត) ប្រែថា "មាន" សម្រាប់ចុះផ្សំពីខាងចុងសព្ទបាលី ច្រើនតែជាអរូបនាម ដែលមានស្រៈ អ, អា នៅទីបំផុត ខាងចុង។

អ្នកមានត្រកូល, អ្នកមានពូជពង្ស។

(ម.ព. គុណវន្តី)។

អ្នកមានគុណ។

ស្ត្រីអ្នកមានគុណជាដើម។

អ្នកមានយស។