វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វន្ទនា
ន. [វ័ន-ទៈ-នា]
អភិវាទន៍ (ការថ្វាយបង្គំ, ការសំពះ, គំនាប់)។
អភិវាទន៍ (ការថ្វាយបង្គំ, ការសំពះ, គំនាប់)។
អភិវាទន៍ (ការថ្វាយបង្គំ, ការសំពះ, គំនាប់)។
“”
អភិវាទន៍ដោយកាយ, ដោយវាចា, ដោយចិត្ត។
“”
អភិវាទន៍ដោយចិត្ត។
“”
អភិវាទន៍ដោយវាចា។
“”
អាការៈអភិវាទន៍។
“”