វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វរុណ
[វៈ-រុន]
នាមទេវតាជាម្ចាស់ទឹកឬម្ចាស់សមុទ្រ, ជួនកាលហៅថា សិន្ធុបតី; ឬនាមទេវតាអ្នកបង្អុរភ្លៀង; ខ្មែរច្រើនហៅ សំដៅចំពោះនាមទេវតាអ្នកបង្អុរភ្លៀងនុះដែរ ឬសំដៅសេចក្ដីថា "ភ្លៀង; ទឹក; មហាសមុទ្រ" :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
នាមទេវតាជាម្ចាស់ទឹកឬម្ចាស់សមុទ្រ, ជួនកាលហៅថា សិន្ធុបតី; ឬនាមទេវតាអ្នកបង្អុរភ្លៀង; ខ្មែរច្រើនហៅ សំដៅចំពោះនាមទេវតាអ្នកបង្អុរភ្លៀងនុះដែរ ឬសំដៅសេចក្ដីថា "ភ្លៀង; ទឹក; មហាសមុទ្រ" :
ឧទាហរណ៍
“សិន្ធុបតី។”
២
ឈ្មោះនៃតាបសទ្រុស្តសីលម្នាក់ ជាអ្នកផ្ដើមបង្កើតសុរាដំបូងបំផុតជាមួយនឹងព្រានព្រៃឈ្មោះ សុរៈ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះពិរុណ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ពិរុណនិងពិរុណសាស្ត្រ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់