វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សកវាទី
ន. [សៈ-កៈ-វា-ទី]
អ្នកពោលពាក្យខាងចំណែកខ្លួនឯង គឺអ្នកចោទសួរ, អ្នកដណ្ដឹង :
អ្នកពោលពាក្យខាងចំណែកខ្លួនឯង គឺអ្នកចោទសួរ, អ្នកដណ្ដឹង :
អ្នកពោលពាក្យខាងចំណែកខ្លួនឯង គឺអ្នកចោទសួរ, អ្នកដណ្ដឹង :
“បើស្ត្រីជា សកវាទិនី; ជាគូគ្នានឹង បរវាទី, បរវាទិនី។”