វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង់ជ្រោង
គុ.កិ. [សង់-ជ្រោង]
ដែលដួលមិនរលំព្រោះទប់ដោយដៃនិងជើងជ្រែងចំកោងខ្លួន ដូចជាជ្រោងឱ្យនៅនឹងបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលដួលមិនរលំព្រោះទប់ដោយដៃនិងជើងជ្រែងចំកោងខ្លួន ដូចជាជ្រោងឱ្យនៅនឹងបាន :
ឧទាហរណ៍
“ដួលសង់ជ្រោង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់