វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សត្យ
គុ. [ស័ត]
ដែលទៀង, ទៀងត្រង់, ពិត, ប្រាកដ, មែន :
ដែលទៀង, ទៀងត្រង់, ពិត, ប្រាកដ, មែន :
ដែលទៀង, ទៀងត្រង់, ពិត, ប្រាកដ, មែន :
“ពាក្យស័ត្យ។”
សេចក្ដីពិត; ដំណើរទៀង, ទៀងទាត់; ដំណើរទៀងត្រង់; ការមែន, ប្រាកដ :
“និយាយដោយស័ត្យដោយធម៌។”
សម្ដីលោកសង្ឃជាពាក្យទៀងត្រង់។
“”
(ម.ព. សត្យវ័ត)។
“”
ដែលមានពាក្យស័ត្យ។
“”
ដូចគ្នានឹង សច្ចការ។
“”
ដូចគ្នានឹង សច្ចាធិដ្ឋាន ដែរ។
“”
(បើស្ត្រីជា សត្យវតី)។