វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្លក់
កិ. [សំ-ឡក់]
បើកភ្នែកធំសម្លឹងត្រង់ទៅរកដោយធ្វើមុខមាំឬធ្វើមុខស្មើ (ហាក់ដូចជាស្លក់) :
បើកភ្នែកធំសម្លឹងត្រង់ទៅរកដោយធ្វើមុខមាំឬធ្វើមុខស្មើ (ហាក់ដូចជាស្លក់) :
បើកភ្នែកធំសម្លឹងត្រង់ទៅរកដោយធ្វើមុខមាំឬធ្វើមុខស្មើ (ហាក់ដូចជាស្លក់) :
“សម្លក់ឱ្យសញ្ញាថា ឱ្យឈប់កុំនិយាយ។”
សម្លក់ម្ដងៗធ្វើមុខស្មើ ដោយមានសេចក្ដីត្រូវការចង់បាន, ចង់បរិភោគឬដោយស្រឡាញ់, ដោយនឹកស្ដាយ។
“”