វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សេនាសនៈ
នាម· noun [សេ-ណា-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សេ-ណា-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីដេកនិងទីអង្គុយ :
Learner aid: noun · [សេ-ណា-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីដេកនិងទីអង្គុយ :
ទីដេកនិងទីអង្គុយ :
“ទាយកធ្វើសេនាសនៈប្រគេនសង្ឃ។”
ការឱ្យសេនាសនៈ, សេនាសនៈជាអំណោយ។
(ម.ព. សេនាសនប្បច្ច័យ)។
ការប្រើប្រាស់សេនាសនៈ (នៃបព្វជិត)។
សេនាសនៈជាគ្រឿងអាស្រ័យ គឺទីដេកទីអង្គុយសម្រាប់បព្វជិតប្រើប្រាស់ (សរសេរជា សេនាសនបច្ច័យ ក៏បាន)។
គ្រឿងសម្រាប់សេនាសនៈ; របស់សម្រាប់ដេកនិងសម្រាប់អង្គុយ។
ការមានទីដេកនិងទីអង្គុយស្រួល, ការមានលំនៅស្រួល។
អានិសង្សដែលបានមកពីការឱ្យនូវសេនាសនៈ។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សេនាសន < សេន "ទីដេក" + អាសន "ទីអង្គុយ"; សំ. ឝន្យាសន < ឝន្យ + អាសន)