វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សេនាសនៈ

នាម· noun [សេ-ណា-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សេ-ណា-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីដេកនិងទីអង្គុយ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សេនាសនា—សេនាសន—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ទីដេកនិងទីអង្គុយ :

ឧទាហរណ៍

“ទាយកធ្វើសេនាសនៈប្រគេនសង្ឃ។”

២

ការឱ្យសេនាសនៈ, សេនាសនៈជាអំណោយ។

៣

(ម.ព. សេនាសនប្បច្ច័យ)។

៤

ការប្រើប្រាស់សេនាសនៈ (នៃបព្វជិត)។

៥

សេនាសនៈជាគ្រឿងអាស្រ័យ គឺទីដេកទីអង្គុយសម្រាប់បព្វជិតប្រើប្រាស់ (សរសេរជា សេនាសនបច្ច័យ ក៏បាន)។

៦

គ្រឿងសម្រាប់សេនាសនៈ; របស់សម្រាប់ដេកនិងសម្រាប់អង្គុយ។

៧

ការមានទីដេកនិងទីអង្គុយស្រួល, ការមានលំនៅស្រួល។

៨

អានិសង្សដែលបានមកពីការឱ្យនូវសេនាសនៈ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សេនាសន < សេន "ទីដេក" + អាសន "ទីអង្គុយ"; សំ. ឝន្យាសន < ឝន្យ + អាសន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់