វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំងំ
កិ. [សំ-ង៉ម់]
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
នៅស្ងៀមមិនកម្រើកមិនស្ដីនិយាយ :
“ប្រឹងសំងំមួយស្របក់។”
ប្រឹងដេកធ្មេចភ្នែក :
“ហាមក្មេងមាត់ ខ្ញុំសំងំបន្តិចក្រែងបានលក់មួយភាំង!”
(សរសេរ ជា សម្ងំ ក៏បាន)។