វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំចៃ
កិ. [សំ-ចៃ]
សន្សំទុកខ្លះបម្រុងការ, ប្រើការក្បិតក្បៀតការពារសេចក្ដីខ្វះខាត, លៃលកទុកដាក់ខ្លះមិនឱ្យអស់រលីង :
សន្សំទុកខ្លះបម្រុងការ, ប្រើការក្បិតក្បៀតការពារសេចក្ដីខ្វះខាត, លៃលកទុកដាក់ខ្លះមិនឱ្យអស់រលីង :
សន្សំទុកខ្លះបម្រុងការ, ប្រើការក្បិតក្បៀតការពារសេចក្ដីខ្វះខាត, លៃលកទុកដាក់ខ្លះមិនឱ្យអស់រលីង :
“សំចៃទ្រព្យ, សំចៃម្ហូបទុក។”
សន្សំផងសំចៃផង, សំចៃអ្វីៗដែលចាំបាច់មិនខ្ជះខ្ជាយ :
“សន្សំសំចៃថវិកា។”