វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មារតី
ន. [ស្មា-រ-ដី]
សេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត (សតិ) :
សេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត (សតិ) :
សេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត (សតិ) :
“មានស្មារតី, ភ្លាត់ស្មារតី។”
(សរសេរជា ស្មារ្តី ក៏បាន អ.ថ. ស្មា រ-ដី ប៉ុន្តែមិនសូវដែលប្រើ)។