វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងៅ
គុ. [ស្រ-ង៉ៅ]
ដែលឡើងសម្បុរភ្លឺរលោងឆ្លុះស្រមោលបាន, ដែលឡើងសម្បុរង៉ៅ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឡើងសម្បុរភ្លឺរលោងឆ្លុះស្រមោលបាន, ដែលឡើងសម្បុរង៉ៅ :
ឧទាហរណ៍
“ភ្លឺស្រស់ស្រងៅ។”
២
(ព.ប្រ.) ស្រស់បស់, ស្រស់បំព្រង, ឈ្មង :
ឧទាហរណ៍
“ស្រីស្រស់ស្រងៅ ឆោមឆ្លៅមាសបង ហេតុម្ដេចនួនល្អង នាងពុំចរចា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់