វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហេវ
កិ., គុ. [ហេវ]
អស់កម្លាំងល្វើយព្រោះឃ្លានអាហារឬព្រោះអត់អាហារ :
អស់កម្លាំងល្វើយព្រោះឃ្លានអាហារឬព្រោះអត់អាហារ :
អស់កម្លាំងល្វើយព្រោះឃ្លានអាហារឬព្រោះអត់អាហារ :
“ខ្ញុំហេវណាស់ធ្វើការមិនកើត; កម្លាំងហេវក្រោកមិនរួច។”
រន្ធតូចក្រហេវជ្រៅ :
“រន្ធហេវ។”