វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហែប
កិ. [ហែប]
ងើបឬបង្ហើបក្បាលដកដង្ហើមក្រៅទឹក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
ងើបឬបង្ហើបក្បាលដកដង្ហើមក្រៅទឹក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
ងើបឬបង្ហើបក្បាលដកដង្ហើមក្រៅទឹក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
“ត្រីហែប។”
ហែបខ្លះហែលខ្លះ :
“ពួកមច្ឆាហែបហែលអង្កែលអង្កៃ។”
រន្ធមួយរបស់ខ្លុយដោយឡែកផ្សេងអំពីរន្ធឯទៀត សម្រាប់បិទក្រដាសស្ដើងឱ្យមានសូរសព្ទលាន់ឮរ៉ែ :
“ហែបខ្លុយ ។”