វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡង់ទី
ន. [ឡង់-ទី]
(រូប.) បន្ទះរូបធាតុថ្លាកោង រលោង ហើយផ្ទៃទាំងសងខាងរបស់វាមានអ័ក្សរួម ប្រើសម្រាប់បំបែរពន្លឺ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(រូប.) បន្ទះរូបធាតុថ្លាកោង រលោង ហើយផ្ទៃទាំងសងខាងរបស់វាមានអ័ក្សរួម ប្រើសម្រាប់បំបែរពន្លឺ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់