វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡៅ
[ឡៅ]
ចិតវៀលជុំវិញយកសំបកក្រៅចេញទុកឱ្យនៅសំបកខាងក្នុងជមរំលីងឱ្យស្អាត :
ចិតវៀលជុំវិញយកសំបកក្រៅចេញទុកឱ្យនៅសំបកខាងក្នុងជមរំលីងឱ្យស្អាត :
ចិតវៀលជុំវិញយកសំបកក្រៅចេញទុកឱ្យនៅសំបកខាងក្នុងជមរំលីងឱ្យស្អាត :
“ឡៅដូងខ្ចី, ឡៅត្នោតខ្ចី។”
ចិតវៀលក្រឡឹងឱ្យស្អាត :
“ឡៅអំពៅ។”
កោរសក់ពីខាងជុំវិញ ទុកឱ្យនៅតែកំប៉ោយកណ្ដាល :
“ឡៅសក់, កោរឡៅ។”
ដែលស្រែកហៅឮច្បាស់ឆ្ពោះត្រង់ក្នុងទីមើលគ្នាឃើញឬដែលនិយាយឮខ្លាំងៗ ច្បាស់ៗ :
“ស្រែកហៅឡៅ, និយាយឡៅៗ។”
(ម.ព. ឡៅតេង)។
“”