វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អកតញ្ញូ
[អៈ-កៈ-ត័ញ-ញូ]
អ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន)។
អ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន)។
អ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន)។
“”
ដែលមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ :
“មនុស្សអកតញ្ញូ (ប្រើបានទាំងបុរសទាំងស្ត្រី), ចិត្តអកតញ្ញូ (ព.កា.) ថា អកតញ្ញូ ព្រះពុទ្ធជាគ្រូ ទ្រង់ត្រាស់ប្រាប់ថា ទោះលើកផែនដី ទាំងមូលឱ្យវា ពុំស្កប់ចិន្តា នៅតែរករឿង។ ឬមួយបែបទៀតថា អកតញ្ញូ បំភ្លេចគុណូ- បការៈចោល ទោះអ្នកផ្គត់ផ្គង់ មានគុណជាគោល វាតែងតែថ្កោល ទោសជានិរន្តរ៍។ ព្រះពុទ្ធត្រាស់ថា ទោះលើកពសុធា ឱ្យវាគ្រប់គ្រាន់ វាឥតត្រេកអរ នៅតែបំភ័ន្ត បង្អាប់បង្អន់ បំភ្លេចគុណគាប់។”