វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អកតវេទិតា
ន. [អៈ-កៈ-តៈ-វេ-ទិ-តា]
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមិនតបគុណឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមិនតបគុណឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមិនតបគុណឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមិនតបគុណឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។
“”