វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អក្ខធូត
ន. [អ័ក-ខៈ-ធូត]
អក្ខទេវី ឬ ជូតការ, ជូតការី :
អក្ខទេវី ឬ ជូតការ, ជូតការី :
អក្ខទេវី ឬ ជូតការ, ជូតការី :
“(ព.កា.) ថា ព្រះពុទ្ធត្រាស់ថា អក្ខធូតា ទោះប្រុសទោះស្រី រែងតែលង់ខ្លួន ផ្ទួនដោយទុក្ខភ័យ វិនាសហិនហៃ ចង្រៃរួបរឹត។ គួរសាធុជន តាំងចិត្តឱ្យធ្ងន់ ក្រាស់ដោយការគិត ឱ្យស្គាល់រាក់ជ្រៅ ក្នុងមួយជីវិត ជនស្លាប់គំនិត រមែងរងទុក្ខ។ ឬមួយបែបទៀតថា រីធូតមានបី មួយអ្នកលេងស្រី មួយអ្នកលេងស្រា មួយអ្នកប្រព្រឹត្ត អំពើពាលា លេងស៊ីសងគ្នា ហៅអក្ខធូត។”
(បើស្ត្រីជា អក្ខធូតីឬអក្ខធុត្តី)។