វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អច្ឆរិយ

គុ. [អ័ច-ឆៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ]

ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក; ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក (អស្ចារ្យ)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក; ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក (អស្ចារ្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ការណ៍ជាអស្ចារ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

បុគ្គលអស្ចារ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

បុរសអស្ចារ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

មនុស្សអស្ចារ្យ, មនុស្សឧត្តមបំផុតឥតមានពីរ :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធជាអច្ឆរិយមនុស្ស។”

៦

វត្ថុដែលគួរកោតសរសើរ, វត្ថុដែលគួរឱ្យស្ងើចក្រៃពេក។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ហេតុជាអស្ចារ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់