វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អញ្ចាញ
ន. [អាញ់-ចាញ]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមតូច មែកសាងញ៉ាង ស្លឹករង្វើលៗ ផ្កាលឿង ផ្លែមូលៗស្តួចខាងក្បាល សណ្ឋានកដប វេលាទុំមានសម្បុរលឿង ផ្លែចាស់ប្រើការធ្វើជាតំណាប់បាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមតូច មែកសាងញ៉ាង ស្លឹករង្វើលៗ ផ្កាលឿង ផ្លែមូលៗស្តួចខាងក្បាល សណ្ឋានកដប វេលាទុំមានសម្បុរលឿង ផ្លែចាស់ប្រើការធ្វើជាតំណាប់បាន :
ឧទាហរណ៍
“ដើមអញ្ចាញច្រើនដុះក្នុងទំនាប ឬ ក្នុងព្រៃរនាម។”
២
ស្នាមក្រឡាញៗនៅបាតដៃបាតជើង, ម្រាមដៃម្រាមជើង :
ឧទាហរណ៍
“អញ្ចាញដៃ, អញ្ចាញជើង (លាយដៃ, លាយជើង)។”
៣
សាច់ដែលស្ទបស្រោបអវយវៈ ឬសាច់ដែលជ្រួញៗខ្ពស់ៗទាបៗស្រោបអវយវៈឯទៀត :
ឧទាហរណ៍
“អញ្ចាញធ្មេញ, អញ្ចាញក្រចក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់