វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនាថ
គុ. [អៈ-ណាត]
ដែលឥតទីពឹង, ឥតពំនាក់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឥតទីពឹង, ឥតពំនាក់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ណែលណោល; កណ្ដែងកណ្ដោច, ត្រមោច; គួរឱ្យអាណិតពេក, គួរឱ្យអាសូរពេក; គួរឱ្យសង្វេគ, ឱ្យស្លុតចិត្ត :
ឧទាហរណ៍
“អនាថចិត្ត គឺចិត្តអាសូរពេក, ចិត្តខ្លោចផ្សា; ចិត្តសង្វេគ។”
៣
ដែលធ្វើឱ្យឥតទីពឹងឬធ្វើមិនឱ្យជាពំនាក់បាន។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អ្នកដែលឥតទីពឹង :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) អនាថជន គួរកុំទម្រន់ ក្នុងក្ដីក្រទ័ល កុំធ្វើលែនលន ត្រូវខំខ្វាយខ្វល់ ឱ្យត្រាតែដល់ ទីផុតទ័លក្រ។”
៥
(ម.ព. អនាថជន)។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
ភាពនៃបុគ្គលដែលគ្មានទីពឹងពំនាក់, ការក្រីក្រលំបាកដោយខ្វះមុខរបររកស៊ីនិងទីជ្រកកោន :
ឧទាហរណ៍
“ធ្លាក់ចុះក្នុងអនាថភាព, ប្រកបដោយអនាថភាព។ល។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់