វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អន្ទាក់

ន. [អន់-ទាក់]

ប្រដាប់ធ្វើដោយខ្សែឬដោយចម្រៀកផ្ដៅជាដើម មានក្រវិលរូតបាន សម្រាប់ទាក់, សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វទ្វេបាទចតុប្បាទជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយខ្សែឬដោយចម្រៀកផ្ដៅជាដើម មានក្រវិលរូតបាន សម្រាប់ទាក់, សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វទ្វេបាទចតុប្បាទជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“សត្វជាប់អន្ទាក់។”

២

ជាប់កុន, ជាប់ចំណោម។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ចាញ់ឧបាយកលអ្នកណាម្នាក់។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ព.ហ.) នៅក្នុងទំនាយថាមិនបាត់, ថាមិនស្លាប់ ...។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ហ.) ទំនាយយាមថាបាត់, ថាស្លាប់ (ពាក្យប្រើក្នុងក្បួនចាប់យាម)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ព.ប្រ.) កាមគុណដែលទុកដូចជាអន្ទាក់ទាក់សត្វលោក។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ហត្ថបាស។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

អន្ទាក់មានចងណែងណងផង។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

កិលេសដែលជាគ្រឿងទាញទាក់សត្វលោក។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

អន្ទាក់ឥតដង រូតជាប់ ក្នុងកាលដែលសត្វចូលក្នុងរង្វង់ប៉ះឱ្យរូត។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

អន្ទាក់មានដងវែងមានគន្លឹះ កាលណាប៉ះត្រូវទំនងថ្លោះវាត់ឡើងរូតជាប់សត្វ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់