អបាយ

ទីដែលប្រាសចាកសេចក្ដីចម្រើន, ទីរងទុក្ខ (មានឋាននរកជាដើម) ; សេចក្ដីសាបសូន្យ, សេចក្ដីវិនាស; ដំណើរលិចលង់ក្នុងសេចក្ដីវិនាស (ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅអបាយភូមិបួននិងសេចក្ដីវិនាស) :

អ្នកដែលតែងតែឬដែលបម្រុងតែនឹងទៅកើតក្នុងអបាយភូមិ។

(ម.ព. អបាយគាមិន)។

(ម.ព. អបាយគាមិន)។

ទុក្ខក្នុងអបាយ។

ទ្វារនៃអបាយ, ផ្លូវចូលទៅកាន់អបាយ (ព.ប្រ.)។

អំពើដែលបម្រុងនឹងនាំអ្នកធ្វើឱ្យទៅកើតក្នុងអបាយឬឱ្យបានសេចក្ដីវិនាសទៅខាងមុខ។

(ម.ព. អបាយបរាយនៈ)។

អ្នកដែលបម្រុងនឹងទៅកើតក្នុងអបាយ ឬដែលបម្រុងនឹងបានសេចក្ដីវិនាសទៅខាងមុខ។

ការចាប់កំណើតក្នុងអបាយ។

ឋានអបាយ, អបាយភូមិ។

ជាន់ឬឋានអបាយ, កំណើតសត្វដែលប្រាសចាកសេចក្ដីចម្រើន :

ការខ្លាចក្រែងទៅកើតក្នុងអបាយភូមិឬខ្លាចក្រែងមានសេចក្ដីវិនាស។

ផ្លូវទៅកាន់អបាយ (ព.ប្រ.)។

ហេតុឬអំពើឬផ្លូវជាប្រធាននៃសេចក្ដីវិនាស :

សត្វដែលកើតក្នុងអបាយភូមិ។

(ម.ព. អបាយសត្ត)។

អបាយភូមិដែលទុកដូចជាមហាសមុទ្រ។

(ម.ព. អបាយសមុទ្ទ)។

អំពើដែលនាំឱ្យអ្នកធ្វើទៅកើតក្នុងអបាយឬនាំឱ្យដល់នូវសេចក្ដីវិនាស (ហៅ អបាយសំវត្តនិកកម្ម ក៏បាន)។