វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប្ប
គុ. [អ័ប-ប៉ៈ]
តិច; តូច; ស្ដួចស្ដើងឬស្ដើងស្ដួច។
តិច; តូច; ស្ដួចស្ដើងឬស្ដើងស្ដួច។
តិច; តូច; ស្ដួចស្ដើងឬស្ដើងស្ដួច។
“”
របស់ដែលមានតម្លៃតិច។
“”
(ម.ព. អប្បគ្ឃព័ស្ដុ)។
“”
(ម.ព. អប្បគ្ឃព័ស្ដុ)។
“”
ទ្រព្យតិច; អ្នកដែលមានទ្រព្យតិច។
“”
(ម.ព. អប្បទ្រព្យ)។
“”
ប្រាជ្ញាតិច, ប្រាជ្ញាអន់។
“”
បរិមាណតិច, ចំនួនយ៉ាងតិច។
“”
(ម.ព. អប្បបញ្ញា)។
“”
ដែលមានសេចក្ដីចេះដឹងតិច; ដែលមិនឈ្លាស; ល្ងង់។
“”
ភោគៈតិច; អ្នកដែលមានភោគៈតិច។
“”
ថ្លៃតិច; ដែលមានតម្លៃតិច :
“របស់អប្បមូល។”
លាភតិច; អ្នកដែលមានលាភតិច។
“”
ដែលចេះដឹងតិច, អ្នកដែលមានវិជ្ជាតិច។
“”
ដែលនៅក្មេង។
“”
ស័ក្ដិតូច, អ្នកដែលមានស័ក្ដិតូច។
“”
សុខតិច; អ្នកដែលមានសុខតិច។
“”
(ម.ព. អប្បសក្ដិ)។
“”
(ម.ព. អប្បមាទមូល)។
“”
(ម.ព. អប្បមាទលក្ខណៈ)។
“”
(ម.ព. អប្បវិជ្ជ)។
“”
(ម.ព. អបទ្រព្យឬអបធន ក្នុងពាក្យ អប ផង)។