វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមោឃ
គុ. [អៈ-មោក]
ដែលមិនមែនទទេ, មិនសោះសូន្យ, មិនឥតប្រយោជន៍, មិនឥតអំពើ, មិនឃែតគឺកើតការ, បានការ, មានប្រយោជន៍។ (ព.ផ្ទ.) មោឃ។
ដែលមិនមែនទទេ, មិនសោះសូន្យ, មិនឥតប្រយោជន៍, មិនឥតអំពើ, មិនឃែតគឺកើតការ, បានការ, មានប្រយោជន៍។ (ព.ផ្ទ.) មោឃ។
ដែលមិនមែនទទេ, មិនសោះសូន្យ, មិនឥតប្រយោជន៍, មិនឥតអំពើ, មិនឃែតគឺកើតការ, បានការ, មានប្រយោជន៍។ (ព.ផ្ទ.) មោឃ។
“”
អំពើមានប្រយោជន៍។
“”
ជីវិតមិនឥតអំពើ, ការរស់នៅប្រកបដោយសុចរិត។
“”
ផ្លូវមានប្រយោជន៍, ផ្លូវត្រូវ។
“”
ការចំណាយទ្រព្យដើម្បីអំពើមានប្រយោជន៍។
“”
ប្រតិបត្តិត្រូវទំនង។
“”
(ម.ព. អមោឃប្រតិបត្តិ)។
“”
ពាក្យមានប្រយោជន៍, សម្ដីបានការ។
“”
(ម.ព. អមោឃបថ)។
“”
(ម.ព. អមោឃពាក្យ)។
“”
(ម.ព. អមោឃពាក្យ)។
“”
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីមានប្រយោជន៍ឬសម្ដីបានការ។
“”
(ម.ព. អមោឃវាទិន)។
“”
(ម.ព. អមោឃវាទិន)។
“”
សព្ទមានប្រយោជន៍; អមោឃពាក្យ។
“”
(បើស្ត្រីជា អមោឃវាទិនី)។