វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរូប
គុ. [អៈ-រូប]
ដែលឥតរូប, ដែលមានតែនាម គឺដែលមានពាក្យហៅប៉ុន្តែឥតរូប។
ដែលឥតរូប, ដែលមានតែនាម គឺដែលមានពាក្យហៅប៉ុន្តែឥតរូប។
ដែលឥតរូប, ដែលមានតែនាម គឺដែលមានពាក្យហៅប៉ុន្តែឥតរូប។
“”
អ្វីៗដែលមានតែនាមឥតរូប (នាមធម៌)។
“”
(ព.វ.) នាមសព្ទដែលឥតរូប :
“ចិត្ត, វិញ្ញាណ, វេទនា, សញ្ញា, សភាព, សេចក្ដី, ចំណង់, បំណង, ...ជាអរូបនាម។”
ព្រហ្មឥតរូប។
“”
លោកជាទីនៅនៃអរូបព្រហ្ម។
“”
(ម.ព. អរូបភព)។
“”
(ព.ផ្ទ.) រូបនាម។