វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវទាន
ន. [អៈ-វៈ-ទាន]
កិច្ចដែលធ្វើសម្រេចហើយ; ការបែងជាភាគៗ; រឿង, រឿងរ៉ាវ; ប្រវត្តិ; អបទាន; សង្កាត់នៃរឿងឬរឿងជាសង្កាត់ៗ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កិច្ចដែលធ្វើសម្រេចហើយ; ការបែងជាភាគៗ; រឿង, រឿងរ៉ាវ; ប្រវត្តិ; អបទាន; សង្កាត់នៃរឿងឬរឿងជាសង្កាត់ៗ :
ឧទាហរណ៍
“អវទាននៃព្រះបាទអសោក (ហៅ អសោកាវទាន ក៏បាន)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់