វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាង
កិ. [អាង]
សង្ឃឹមដល់, សង្ឃឹមទៅរក; ពោលដល់; ចង្អុលទៅរក, យកជាគោល, យកជាកសិណឬជាតឹកតាង; ពឹងផ្អែកទៅលើ, យកជាទីពឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
សង្ឃឹមដល់, សង្ឃឹមទៅរក; ពោលដល់; ចង្អុលទៅរក, យកជាគោល, យកជាកសិណឬជាតឹកតាង; ពឹងផ្អែកទៅលើ, យកជាទីពឹង :
ឧទាហរណ៍
“អាងមានចំណេះ, អាងច្បាប់; អាងសាក្សី, អាងចៅហ្វាយនាយ។”
២
(សំនួន.) អាងបុគ្គលដែលមានអំណាច ឬទ្រព្យយសណាមួយ ចាំជួយធ្វើអន្តរាគមន៍ ការពារ :
ឧទាហរណ៍
“គេអាងខ្នងគេ! កុំអាងខ្នងពេក!”
៣
ពាងមាឌរាក់ (ប៉ុន្តែខ្ពស់ជាងផើង) មាត់រីកធំ បាតតូច សម្រាប់ដាក់ទឹក :
ឧទាហរណ៍
“ទឹកមួយអាងខៀវ។”
៤
(ម.ព. អាង{¥¥}២{££})។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ទីតម្កល់ទឹកដែលមានធារទឹកធំទូលាយ :
ឧទាហរណ៍
“អាងទឹកកំពីងពួយជាមរតកសល់ពីសម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(អ្នកខ្លះប្រើពាក្យ អាង នេះជា ន. ក៏មាន «ការណ៍នេះពិតណាស់ សឹងមានអាង; មានមាត្រាច្បាប់ជាអាង» ។ តាមការពិត, អាង ជា កិ. សំអាង ជា ន. គួរប្រើថា ការណ៍នេះពិតណាស់ សឹងមានសំអាង, មានមាត្រាច្បាប់ជាសំអាង ដូច្នេះវិញ ទើបពេញជាត្រឹមត្រូវ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់