វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាវរណ
ន. [អា-វៈ-រៈ-ណៈ]
គ្រឿងការពារ, រារាំង; គ្រឿងបិទ, បិទបាំង, គ្រឿងរាំង; គ្រឿងទប់, គ្រឿងខាំង, ទំនប់; គ្រឿងហាមឃាត់ ឬ ការហាមឃាត់ :
គ្រឿងការពារ, រារាំង; គ្រឿងបិទ, បិទបាំង, គ្រឿងរាំង; គ្រឿងទប់, គ្រឿងខាំង, ទំនប់; គ្រឿងហាមឃាត់ ឬ ការហាមឃាត់ :
គ្រឿងការពារ, រារាំង; គ្រឿងបិទ, បិទបាំង, គ្រឿងរាំង; គ្រឿងទប់, គ្រឿងខាំង, ទំនប់; គ្រឿងហាមឃាត់ ឬ ការហាមឃាត់ :
“ធ្វើអាវរណៈ គឺហាមឃាត់។”
ការហាមឃាត់។
“”
ហេតុនៃអាវរណកម្ម។
“”
(ម.ព. អាវរណប័ណ្ណ)។
“”
សំបុត្រហាមឃាត់ឬសំបុត្រហាមប្រាម, បម្រាម :
“ចូរមើលអាវរណបត្រដែលបិទនៅខ្លោងទ្វារ។”
ភាវៈនៃអាវរណៈ។
“”
(ប្រើជា អាវរណកម្ម ក៏បាន ធ្វើអាវរណកម្ម)។