វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧទរ
ន. [អ៊ុ-ទ]
ពោះ, ផ្ទៃ។ (រ.ស.) ព្រះឧទរ។
ពោះ, ផ្ទៃ។ (រ.ស.) ព្រះឧទរ។
ពោះ, ផ្ទៃ។ (រ.ស.) ព្រះឧទរ។
“”
ប្រើជាឥស្សរសព្ទនិងសមណសព្ទក៏បាន :
“ព្រះតេជព្រះគុណមិនសូវសប្បាយឧទរ។”
ហេតុនៃពោះគឺដំណើរគ្រាន់តែចម្អែតពោះ :
“នៅបម្រើគេដោយឧទរការណ៍ នៅបម្រើគេដោយគ្រាន់តែចម្អែតអាត្មាប៉ុណ្ណោះ។”
ការស្មានឬស្ទង់ឱ្យល្មមតែមួយឆ្អែត :
“បរិភោគដោយឧទរប្បមាណ។”
ប្រើដូចជា គុ. ក៏បាន :
“របរឧទរការណ៍ គឺរបរគ្រាន់តែចម្អែតពោះ។”
ដែលស្មានឬស្ទង់ឱ្យល្មមតែមួយឆ្អែត :
“អាហារឧទរប្បមាណ គឺអាហារមានចំនួនត្រឹមតែមួយចម្អែត។”
ក្រពះ។
“”
(ម.ព. ឧទរប្បមាណ)។
“”
រោគឈឺពោះ, ជំងឺពោះ។
“”
(ម.ព. ឧទររោគ)។
“”
(កុំប្រើពាក្យ ព្រះ)។