វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបវាទី
នាម· noun [អ៊ុ-ប៉ៈ-វា-ទី]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-វា-ទី] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលហៃខាងការនិយាយតិះដៀលគេ; អ្នកនិយាយពាក្យឧបវាទ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបវាទិនី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលហៃខាងការនិយាយតិះដៀលគេ; អ្នកនិយាយពាក្យឧបវាទ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ឧបវាទិនី)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់