វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
កន្ទួតព្រៃ
ឈ្មោះឈើព្រៃ ផ្លែមានរសជូរលាយចត់ ប្រើបរិភោគ ឬធ្វើថ្នាំបាន។
កន្ទួល
ដំណួចឥតខ្ទុះដែលផ្ដួច, ដួចដោរឡើងជាដុំតូចៗ :
កន្ទើញ
ពាក្យមេមត់ហៅជ្រូក។
កន្ទេចអាល
ឈ្មោះដង្កូវមមីសមួយប្រភេទមានពិស បើប៉ះត្រូវសាច់រោលឈឺក្ដៅ ដូចរលាកភ្លើង។
កន្ទេល
កម្រាលត្បាញដោយបន្ទោះផ្សេងៗ មានកក់, ចចូត, រំចេក, រុន, ផ្ដៅជាដើម :
កន្ទែក
ដែលញែក, ដែលកន្ធែកលាសបែកពីគ្នា :
កន្ទោក
ឈ្មោះប្រដាប់សម្រាប់ក្រឡឹង ធ្វើដោយឈើមានជើង មានត្រឡាច មានខ្សែពានសម្រាប់ទាញ។
កន្ទោង
ចាន, ភាជន៍ធ្វើដោយស្លឹកសម្រាប់ដាក់ភោជនាហារ ដាក់ស្លាបារីបាន។
កន្ទះរា
ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ, ស្ទាក់ស្ទើរ, មិនដាច់ស្រេច :
កន្ទ្រង់
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ប្រើការធ្វើជាថ្នាំបាន។
កន្ទ្រម
ស្គមទ្រែមទ្រម; ដែលខ្លាចគេហើយធ្វើអាការៈទ្រែមទ្រម :
កន្ទ្រល
រល, ននលមិនសមរម្យ :
កន្ទ្រាញ
ធំក្រអាញ, ធំសំពោង, សាងញ៉ាង :
កន្ទ្រាំ
ឈ្មោះនំមួយប្រភេទ ធ្វើពីម្សៅចម្អិននឹងខ្លាញ់ :
កន្ទ្រឹប
ដែលកំពិត, ដែលកំពៀច (ចំពោះច្រមុះ) :
កន្ទ្រឹម
ឈ្មោះបទភ្លេងនិងចង្វាក់រាំមួយបែបមានដើមកំណើតនៅខ្មែរសុរិន្ទ។
កន្ទ្រឹស
កំណាញ់ស្វិតស្វាញ :
កន្ទ្រុប
ស៊ុបទ្រុប, សុបប្រឡុប; ដែលទ្រុឌទ្រោម ហើយសុបប្រឡុប :