វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កញ្ច្រែង
នាម· noun [កញ់-ច្រែង]
Learner aid: noun · [កញ់-ច្រែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ប្រើត្បាញនឹងបន្ទោះដូចល្អី, កញ្ជើ តែត្បាញរង្វើលៗ; កញ្ច្រែងរាងជ្រៅប្រហោងធំៗសម្រាប់ដាក់ត្រី, ឯកញ្ច្រែងរាងរាក់ហើយប្រហោងតូចៗសម្រាប់រែងអង្ករ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ច្រែង
